Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar.
Kerk Pervijze
schild Broederschap Vladyko Joan schild
Kerk Yanama
Webwinkel  

Sitemap | U bent hier > Orthodoxalia > HomilieŽn > Geboorte Joannes de Doper 2017

 

 

"En gij kind,
profeet des Allerhoogsten
zult gij genoemd worden .

(Lc. 1, 76)

 

Geboorte Joannes de Doper 2017

 

Geliefde broeders en zusters,

 

Met een bijzondere aandacht en grote vreugde vieren we vandaag de geboorte van de heilige Joannes, profeet, voorloper en doper van onze Heer Jezus Christus.
En opdat de wereld zou weten hoe wonderbaar de geboorte van de Christus zal zijn, gebeurt er een wonder voor Hij geboren wordt door de geboorte van dit kind uit de onvruchtbare Elisabeth en de hoogbejaarde Zacharia.
Elisabeth was stokoud, ver boven de jaren dat zij nog kinderen kon ontvangen; en haar echtgenoot was ook niet meer van de jongste.
Toen de oude priester de dienst in de tempel moest verrichten door het wierookoffer op te dragen op het wierookaltaar dat stond voor het verhullende gordijn, verscheen aan de rechterzijde van dit altaar de aartsengel Gabriel. Het feit dat hij aan de rechterzijde verschijnt, duidt reeds aan dat wat hij komt verrichten, positief is. Hij komt niet om dreiging of straf of onheil aan te kondigen, integendeel. Hij komt om de aanvang van de verlossing en de bevrijding te bevestigen.

 

Zacharias
Hij was een uitziend dienaar van de wet
Maar daarvan was hij wel een droef exemplaar
Een kinderloze priester die de tempel
Nooit binnentrad voor ’t reukwerk van ’t gebed

 

Zijn naam was evenwel zijn hoop, zijn hart
Een woning van Gods Geest, die leert te zuchten
Tot Hem, tot wie onvrucht ’bren mogen vluchten
Wanneer hun onvervuld verwachten hen verward

 

Plots brak een licht zijn schaduwschemerdonker
Toen hij Gods heiligdommen binnenschreed
Door wierookwolken van gebeden klonk er

 

‘vrees niet want God gedenkt, Hij houdt Zijn eed;
Hij heeft verhoord, Hij toont Zijn aangezicht;
Uw zoon wordt wegbereider van het Licht!
(Ds JC Meeuwse)

 

 

Zacharias is daarvoor uitverkoren als de trotse vader van Joannes. De engel verkondigt de vader van de toekomstige profeet: uw gebed is verhoord! En nu reageert de oude priester inwendig: ik ben hier niet om voor mezelf te bidden, ik sta hier als priester om te bidden voor de noden van het volk. Zijn reactie is afhoudend, omdat hij meent een soort dubbelzinnigheid te horen die erg op een verzoeking lijkt. Zacharia begreep echter niet dat de verhoring van zijn eigen gebeden samenviel met de verhoring van het diepste verlangen van het volk naar verlossing.

"Als het antwoord van de engel weergeeft waarom werd gebeden, dan heeft de priester alleen maar om een nakomeling gebeden. Als het gebed van de priester op allen betrekking had, waarom kondigt de engel dan alleen de verhoring van een nakomeling aan? Waarom blijven wij daar zolang bij stilstaan? Waarom houden wij de aandacht van de toehoorders zolang daarover vast? Wij zullen uit de woorden van de engel leren dat de eerbiedwaardige priester niet uit eigen belang, maar voor allen naar de tempel ging. Wij vernemen hoezeer de engel voor allen antwoordde en op welke wijze God deze nakomeling van de priester had gepland, de nakomeling die God voor zijn doel had uitverkoren uit heel de natuur en in naam van alle ouders van alle plaatsen. Deze nakomeling schonk Hij aan het heelal, Hij wijdde hem toe aan alle tijden en door hem wijdde Hij alle volkeren. De nakomeling werd op geheimvolle wijze aangekondigd binnen in het heiligdom, hij werd een zoon, die geschonken werd tijdens het offer, hij werd een priester, voortgekomen uit een eerbiedwaardige priester, hij werd een engel, die door de mond van de engel ontvangen werd in de moederschoot. Hij werd de Stem van Christus: Ik ben de stem van een die roept in de woestijn. Hij werkte als Christus’ stem, als de heraut, die de aanwezigheid van de Rechter uitriep. Hij werkte als prediker, die de volkeren door de boete uitnodigt tot de begenadiging in Christus. Uit de woorden van de engel: en velen zullen zich over zijn geboorte verblijden, leren wij hoezeer deze priester zich niet over zichzelf bekommerde. Hij was aan alles afgestorven, onthield zich van zijn echtgenote, want hij was niet langer meer in staat om nakomelingen te verwekken. Hij smeekt en bidt echter voor allen." (Petrus Chrysologus, aartsbisschop van Ravenna)
Schijnbaar heeft de aartsengel niet veel geduld en hij legt, na het horen van Zacharias’ reactie, het zwijgen op, nadat hij hem gezegd had wie er geboren zal worden en hoe zijn naam zal zijn en welk werk hij zal verrichten voor het aanschijn van zijn Heer.


Zacharias’ mond wordt op slot gedaan. Hij kan alleen nog zwaaien met zijn handen om iets duidelijk te maken. Gezien echter in die tijd de doofstommentaal nog niet bestond, begreep niemand wat hij bedoelde.

 

God heeft Zijn woord bij haar gestand gedaan
En haar versmaadheid van haar weggenomen
Hij hield Zijn eed en zag Zijn dienstmaagd aan

 

Zo is de zegen haar als wonder overkomen
Haar zoon mocht voor haar Zaligmaker staan
Die de verwachting is van al de vromen
(Ds JC Meeuwse)

 

 

Het moet voor Elisabeth bijzonder moeilijk geweest zijn om haar echtgenoot thuis te ontvangen, die haar iets wilde duidelijk maken wat ze helemaal niet kon begrijpen en wat ze meende te begrijpen leek haar wartaal van een… gek. Baby, jij… Ach, dacht ze, mijn lieve man heeft het erg moeilijk met onze kinderloosheid; ik denk dat hij in de tempel een slag van de molen heeft gekregen.

 

Ingetogenheid is niet alleen een sieraad,
maar tevens de bewaker van de deugd.
(Joseph Addison)

 

En toch, een kind werd verwekt, hoewel dit fysisch onmogelijk was. Van zodra ze dit merkte, verborg ze zich vijf maanden, zo vertelt ons Lucas. Dat is iets wat de moderne mens, en de moderne vrouw helemaal niet begrijpt. Men zou kunnen denken: het lijkt wel of ze zich schaamt, maar het tegendeel is waar. Haar vreugde is zo groot en zo intens dat ze die in het verborgene beleeft. Ze loopt niet rond al pronkend, ze trekt zich terug om God, de Schepper te danken voor de bijzondere weldaad, waarbij zij, de onvruchtbare, een kind mag dragen en straks ter wereld brengen.

 

Ingetogenheid verbiedt
wat de wet niet verbiedt.
(Lucius Annaeus Seneca)

 

 

Deze ingetogenheid is voor elkeen van ons een les, want ze lijden allen aan pronkzucht: wij willen aan allen tonen wie en vooral wat we zijn.
Pas als haar buikje goed rond stond, kwam Elisabeth tevoorschijn om haar vreugde met anderen te delen. Ook zij is een profetes, iets wat ze blijkbaar vergeten. Tweemaal heeft Elisabeth een profetie uitgesproken in de korte passages die we vinden in de Schrift en de traditie.

 

Wanneer je gelukkig bent
omdat een anders droom vervult wordt,
dan springt uw eigen droom op vol vreugde.
Elizabeth was gelukkig met Maria
en haar droombaby sprong vol vreugde op in haar schoot.
(Israelmore Ayivor)

 

 

Allereerst bij de ontmoeting met Maria. Toen de Moeder Gods haar kwam bezoeken, dragend de Messias die geboren zal worden tot redding van alle mensen, en de beide nichten elkander omhelsden, danste Joannes in de moederschoot. Zijn moeder verwelkomde toen de maagd met de woorden: de moeder van mijn Heer, beseffend Wie er woonde in de schoot van de Moeder Gods.

 

In elke menigte zijn er bepaalde mensen
die schijnen net als de rest te zijn,
maar
ze dragen verbazingwekkende boodschappen.
(Antoine de Saint-Exupéry)

 

 

Heden profeteert zij opnieuw. Daar er geen communicatie mogelijk is met Zacharias, antwoordde Elisabeth duidelijk en zelfverzekerd op de vraag hoe het kind zou heten: Joannes zal hij heten. Hoe wist zij dat? Ze was toch niet aanwezig in de tempel toen de aartsengel Zacharias het bevel gaf het kind Joannes te noemen? Ook over deze getrouwe vrouw kwam Gods Geest met de gave van profetie.
De derde maal ageert ze als profetes, toen ze vluchtte met haar zoontje naar de woestijn, want zij was op voorhand gewaarschuwd dat Herodes alles kinderen zou vermoorden na de geboorte van de nieuwgeboren Koning, de Christus. Zo is Joannes in de woestijn terecht gekomen, waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht in de strengste ascese, in ononderbroken gebed, luisterend naar elk door God gefluisterd woord. Huilen en klagen was er niet bij, want zelfs de sprinkhanen beschouwde hij als een goddelijk geschenk.


Vandaag vieren we de geboorte van de stem van het Woord, de wegbereider van Christus, want hij bewerkt de harten van de mensen en maakt hen klaar om de Christus te ontvangen, die hij duidelijk zal aanwijzen aan ieder die het zien en horen wil: Zie het Lam Gods, dat de zonden der wereld wegneemt. Als profeet spreekt hij over het kruisoffer, nog voor het kruis zijn schaduw heeft geworpen over Jezus.

 


Hoe bewonderenswaardig is Joannes! Niet alleen omdat hij in de woestijn sprinkhanen en wilde honing at, maar omdat zijn hart en zijn geest volledig vervuld werden door God. Voor hem bestond slechts één doel, één taak: er te zijn voor God. En wat God vroeg, dat volbracht hij. Zo eenvoudig heeft hij geleefd; geen filosofische verontschuldigingen, geen denkpatronen die het onmogelijk maken om zich voor God open te stellen. Voor hem was alles even duidelijk. Deze eenvoud, welke Joannes bezielde, missen wij jammerlijk genoeg allemaal, want we zijn verziekt door de excuses van filosofie, psychologie en andere logismen. Er wordt immers voortdurend op gehamerd dat wij onszelf moeten manifesteren om onszelf te kunnen zijn. Maar wat de gevallen mens doet, zonder zich in zijn motieven te zuiveren, uiteindelijk een verbrijzeld resultaat zal opleveren. Het is stukwerk, een gebroken mozaïek, die alleen waarde heeft voor onderzoekers naar antiek.

 


Wat Joannes deed heeft de waarde van de eeuwigheid, het overstijgt tijd en ruimte, en daarom is hij nog steeds werkzaam doorheen zijn relieken en iconen. In Amiens heeft hij lange tijd in het museum gestaan, maar hij is terug in de kathedraal verschenen en doet hij wederom zijn heilig dienstwerk; Immers zij die voor God hebben geleefd, leven in eeuwigheid met Hem.

 

God had het al voorzegd
er wordt een kind geboren
Hij maakt de paden recht
en redt wie zijn verloren

 

voordat Hij met zijn werk begon
zond God Johannes, hij mocht leren
hoe men tot God terug kon keren
vergeving kreeg en leven kon


Johannes ging de mensen dopen
bij de Jordaan kwamen ze saam
als teken van het nieuwe leven
sprak hij, neem de woorden aan


van Hem die na mij komen zal
Hij is de redder van het leven
bekeer, de bijl bereikt de wortel al
nog een korte tijd wordt je gegeven


ook Jezus werd door hem gedoopt
en God sprak -dit is mijn geliefde
geloof in Hem waarop je hebt gehoopt-
toen de hemel openkliefde.

(Ina van der Welle)

 

 

Pervijze,25 juni 2017

 

 
Naar begin paginaNaar begin pagina

 

meer homilieŽn....

 

 

 
© copyright 2003 - Broederschap Aartsbisschop Joan - alle rechten voorbehouden